Woorden zijn overbodig..
Vandaag na een week van de laatste puntjes op de I zetten, nog even snel wat halen, regelen en doen, is na een lange dag een van mijn kanjers vertrokken voor drie maanden naar het buitenland.
Dat besef overviel me pas toen ik vanmiddag thuis kwam, maar daar heb ik het maar even niet over. Voorlopig is ze niet lijfelijk en dagelijks aanwezig, maar zeker wel contact en ik hoop serieus dat ze de tijd van haar leven heeft daar. Want zeg nu zelf….. wat is een leven op drie maanden?
Enne dat ik apetrots ben is ook wel te begrijpen bij het lezen van dit bericht in de krant vandaag..
Dubbel he?
3 November 2007 at 00:59
het is geven en nemen trotse moeder:-)
zie het als een stukje levenservaring
voor beide:-)
maar goed weekend
3 November 2007 at 06:50
Ik blijf met 2 voeten nog niet op die balk staan hahahaha
Hopelijk hebben ze de tijd van hun leven
Val jij niet in slaap in het lege huis hihihihi
Fijn weekend meis
3 November 2007 at 16:06
Mooi artikel en logisch dat je apetrots bent.
3 November 2007 at 17:37
IK zou dan ook heel erg trots zijn. En die ervaring die ze daar opdoet kan niemand haar meer afnemen……Hou je haaks Dees, hetis voor haar bestwil…..
5 November 2007 at 12:08
3 maanden is niets en achteraf gaat het altijd heel snel!!
5 November 2007 at 13:11
@ Pleeboy: Dat weet ik en als ze het maar leuk heeft kan ik ermee leven hoor
:-):-);-)
@ Sylvester: Nee ik val niet in slaap, want het huis is niet leeg hoor wel iets maar niet helemaal
@ Leidse Glibber:
@ Leo: Daar denk ik ook aan leo en dat haaks houden lukt wel dank je
@ Patrick: Er zijn al drie dagen om
5 November 2007 at 20:20
En begin je er al aan te wennen.
Neem aan dat je veel reacties op het krantenartikel hbet gehad.
6 November 2007 at 01:22
Ik ben toch wel een beetje jaloers op haar………
6 November 2007 at 12:54
@Leidse Glibber: Ik vergis me nog met de borden, maar verder gaat het wel hoor
@ Ben : Ehh ja als ik in haar schoenen stond zou ik het ook wel willen